Veel mensen zouden antwoorden: wat is er niet mis? Ik steek er even wat tijd in om uit te leggen waar een lettertype aan moet voldoen voordat het helemaal okee is. Want ik merk soms in de les dat cursisten wel hebben gehoord dat Comic Sans een no-go is, maar ze weten eigenlijk niet waarom. Lees maar even mee.

Liever een video? onderin de pagina heb ik het allemaal wat makkelijker uitgelegd in een video. 

1. Vet, Cursief, enz. Een goed lettertype heeft varianten in vet, cursief en in vetcursief. Dus als je in je normale tekst een woord wilt cursiveren omdat je er de aandacht op wilt vestigen, dan kies je die variant. Soms gebruik je die omdat het om een woord gaat uit een andere taal, of omdat het een apart begrip is. Comic Sans heeft geen cursief, enkel maar vet.
2. Thin, Light, Demi, ExtraBold, Black. Het kan nóg een trapje beter, want een lettertype zou ook varianten zoals Light, Normaal, Halfvet, Vet, en Black kunnen hebben: dan kun je lekker variëren en de dikte kiezen die je nodig hebt. Lang niet alle lettertypen hebben deze variaties. Kies voor kleine letters maar liever geen Thin variant (Apple) want die is vaak te dun om dan nog makkelijk te kunnen lezen.
3. Klonten, of egaal. Een goed lettertype, daar kun je een heel vlak mee vullen zonder dat je een oneffenheid ziet in de grijstoon ervan. Dus een pagina groot met lettergrootte 10 bijvoorbeeld. Dan een beetje je ogen halfdichtgeknepen houden en naar die pagina kijken. Zijn er lichte of donkere vlekken/klonten te ontdekken in de tekst? Dat hoort eigenlijk niet. Bij de Comic Sans zitten ze op de M, B, W, w, m, en nog een heleboel letters.
4. Kerningtabel. Een goed lettertype heeft een kerningtabel. Dat klinkt een beetje technisch, maar dat gaat over het maken van lettercombinaties, waarbij de twee letters krapper of juist wijder uit elkaar gezet worden. Als je lettertype dat niet heeft (Comic Sans, opnieuw) dan ziet de tekst eruit als een onregelmatige verkeersfile. Met soms de letters wat krapper op elkaar, soms met te veel tussenruimte.
   Optische Spatiëring is mogelijk in InDesign en voor de kwestie van de tussenruimtes een flinke stap in de goede richting. Daarmee worden door InDesign direct en voor jouw document nieuwe Kerningwaardes aangemaakt. Dat helpt al een heleboel. En het kost niks, behalve wat computertijd. Want de tekst moet wel telkens opnieuw worden berekend, terwijl je typt.
5. Gradenstand. Een goed lettertype gebruikt constant dezelfde hoek of richting. Als je dat niet doet (Comic Sans) dansen de letters een beetje en lijkt het soms alsof ze omvallen. Net als een gebit met scheve tanden. Bij Comic Sans helt de T achterover, de W en de A weer voorover. Alsof je het schrijven nog niet goed beheerst.
6. Sfeer of uitstraling. En daarmee komen we bij de sfeer en uitstraling die jouw document nodig heeft. Echt waar: lettertypen die je kiest, stralen iets uit. Net zoals je kleding die iets zegt over jou. En alle ontwerpers zijn het erover eens: de Comic Sans heeft de uitstraling van een kleuterklas. Supergezellig maar niet bepalend of formeel. Gebruik hem dus niet in professionele situaties, waar je hoopt dat mensen jou als persoon serieus nemen. Tenzij je in een kleuterklas werkt, dan mag het weer wel. 😉