InDesign: waar zijn die gele en blauwe blokjes voor? Afgeronde hoeken.

Wanneer je de upgrade naar CS5.5 hebt aangeschaft (of gewoon nieuw bent begonnen in die versie) is het je misschien wel eens opgevallen dat kaders een geel en blauw blokje hebben. Ik zal een voorbeeld geven van wat je daarmee kunt doen.

Geel blokje

Wanneer je met de zwarte pijl op een obect tikt (en je hebt gekozen voor weergave, Schermmodus, Normaal) kun je rechts op een object een geel vierkantje zien staan. Tenminste: als je niet hebt gekozen voor het menu Venster, Extra’s, Actieve hoeken verbergen. Wanneer je op dat gele vierkantje tikt, krijg je in ruil daarvoor vier gele wiebertjes terug op de hoeken van je object. Deze wiebertjes kun je naar elkaar toe schuiven, waarmee je afgeronde hoekjes maakt aan je object.

  • Als je met ingedrukte shifttoets één zo’n wiebertje weer naar buiten trekt, wordt de afronding van die hoek kleiner en kan zelfs helemaal verdwijnen.
  • Als je met ingedrukte alttoets tikt op zo’n wiebertje, verandert de vorm van hoekstijl: van afgerond naar schuin, naar omgekeerd afgerond, enzovoorts.
  • Als je met alt èn shifttoets tikt op zo’n wiebertje, zal de verandering van hoeksoort alleen gelden voor die ene hoek.

Actieve hoek in InDesign

Wanneer je het allemaal preciezer wilt instellen, kun je natuurlijk altijd nog gaan naar het menu Object, Hoekopties: daar kun je elke hoek numeriek nauwkeurig instellen.

Blauw blokje

Het blauwe blokje is er voor om een object te verankeren aan de tekst. Je tikt bijvoorbeeld een foto aan, en sleept het blauwe blokje bovenin deze foto naar een passage van de tekst. Als er vóór deze tekst nog extra tekst bij komt, verschuift automatisch de verankerde illustratie mee.

Wil je het een en ander nog nauwkeuriger instellen, dan kun je het verankerde object nog aantikken, en kiezen voor het menu Object, Verankerd Object, Opties. Het kan zijn dat InDesign bijvoorbeeld de rechteronderhoek heeft gebruikt om de positie te bepalen ten opzichte van de tekst, terwijl je zelf liever de bovenkant zou nemen als referentiepunt. Dat kun je allemaal nog instellen. Binnen CS5.0 bestaat deze optie ook wel, maar in eerste instantie moet je dan je afbeelding plakken binnen de tekstkolom; pas daarna kun je hem aangepaste plaatsing mee geven. Als je dat nodig hebt, kun je een object ook laten spiegelen ten opzichte van de rug: stel dat je een boek maakt met brede buitenmarge waaarin de afbeeldingen moeten komen. Dan staan de foto’s soms links van het tekstvak maar op rechterpagina’s dus niet. Je kunt dan aankruisen dat de positie moet gezien worden als een Positie ten opzichte van de rug. De keuze om een afbeelding binnen de bovenste/onderste kolomgrens te houden zorgt er voor dat een object boven of onderaan de pagina niet van het papier af kan lopen, maar gewoon binnen de zetmarge blijft staan.
Natuurlijk valt dat geheel ook enorm te versnellen als je gebruik zou maken van objectstijlen waar al deze definities al in staan.

Maar het blauwe blokje krijg je alleen bij objecten die een hoogte èn breedte hebben. Dus hoe moet dat dan als je enkel een lijntje wil verankeren aan de tekst? Dan maak je eerst een lijn met het pengereedschap. Deze lijn bestaat uit twee stukjes: eentje horizontaal en eentje verticaal. Denk maar aan een L-vormig object. Dit object kun je wèl verankeren aan de tekst. Dus ga je eerst het object verankeren, en daarna het dwarsstukje van je lijn verwijderen. Zelfs is het mogelijk om op deze manier objecten te verankeren aan tekst binnen een tabel. Ooit heb ik dat nodig gehad bij lijntjes die op een specifieke plek in de tabel moesten komen, waarbij de normale celranden niet gebruikt konden worden.

Hieronder zie je twee van zulke voorbeeldjes. Een tabel waarbij de rode objecten moesten toegevoegd worden aan de kopjes van de tabel. De rode objecten zijn groepen van twee lijntjes. De groep is verankerd aan de tekst in de cel. Als de tabel op een andere plek komt te staan, schuiven de lijntjes dus mee.

Besturing van verankerd object

In de tweede vorm is er gebruik gemaakt van gekantelde teksten met bijpassende schuine lijnen. Soms win je daar heel veel ruimte mee op je pagina, bijvoorbeeld omdat de koprij in de tabel anders zo veel ruimte in neemt wegens lange woorden. De gekantelde teksten zijn tekstvakken die ik heb geknipt en vervolgens geplakt binnen een cel van de tabel. De rode lijnen zijn verankerd aan de positie vóór het geplakte tekstvak, in die cel.

Verankerd Object



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

Onderwerpen